Bir hasret var bende
Cümlelere sığmayan, acıyla anlatılabilen bir
hasret.
Gündüzleri yalnız bırakmıyor hayat mücadelesi
Akşam oluyor, ve bana bir tek ben kalıyorum
Gözlerimi yumuyorum, üç kere ismini tekrarlıyorum
ve
Hayalin gelip giriyor odamdan içeri
Sımsıkı sarılıyorum ona
Sıkıntılarımı, yokluğunu anlatıyorum
Ve her akşam daha bir farklı anlatıyorum
Ama her akşam söze, 'Bir hasret var bende' diye
başlıyorum.
Dizlerine uzanıp, gözlerinin içine bakarak,
Hiç bilmediğim şarkıları söylüyorum.
Hasret dolu bu rüyanın en tatlı yerinde
Hayalin de terkedip gidiyor beni.
O da senin gibi insafsız çıkıyor,
Ardına bile bakmadan çıkıp gidiyor.
Sonra hasretin doluyor yüreğime
O an, içimi yakan aşkınla ruhum sarsılıyor
Gururum ve onurum benle dalga geçerken, ben
'Bir hasret var bende' diyerek duymazdan geliyorum
onları
Hasretine yenik düşünce, yalnızlık iniyor odama
perde perde.
Bir umutla çıkıyorum pencereye, belki diyorum.
Bomboş sokakları izledikçe köreliyor umutlarım.
Yeniden yanaklarım ıslanıyor ayrılığın acısıyla.
Gözlerimden yaşlar akarken bir çığlıkta
haykırıyorum;
Hala daha deli gibi seni sevdiğimi.
'Bir hasret var bende' diye yazıyorum odamın
duvarlarına
Her akşam aynı işkence tekrarlanıyor
Bak işte, yine akşam ve yine aynı terane
Yokluğunun acısı yüreğime bir hançer gibi
saplandığı gecelerde
Böyle ediyorum sabahı.
Bir hasret var bende,
Cümlelere sığmayan, acıyla anlatılabilen bir
hasret...
